Χαρίζεται καθαρόαιμο dogdebordo αρσενικό

Χαρίζεται καθαρόαιμο dogdebordo αρσενικό ,6 ετών σε φιλόζωο με μεγάλη αυλή,κατά
προτίμηση από Βόρεια Ελλάδα.Οποίος ενδιαφέρεται μπορεί να στείλει mail στο
_valasia_@pathfinder.gr


Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Πιγκουίνοι: προτίμησαν τη θάλασσα από τον αέρα

Θυσίασαν τα φτερά τους προκειμένου να γίνουν δεινοί κολυμβητές

κατάλογοςΘοδωρής Λαΐνας

Οι πιγκουίνοι όπως φαίνεται προτίμησαν να κολυμπούν αντί να πετάνε

Το γιατί οι πιγκουίνοι  δεν έχουν καμία πτητική ικανότητα απασχολεί εδώ και δεκαετίες τους επιστήμονες. Ομάδα ερευνητών υποστηρίζει ότι έλυσε αυτό το εξελικτικό μυστήριο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι κάποτε οι πιγκουίνοι πετούσαν αλλά κάποια στιγμή έγινε σαφές ότι η επιβίωσή τους θα εξασφαλιζόταν στη θάλασσα.

 

Έτσι τα φτερά τους εξελίχτηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να τους διευκολύνουν στην κολύμβηση αλλά δεν μπορούσαν πλέον να υποστηρίξουν και το πέταγμα.

Οι θεωρίες

Οι ερευνητές μελέτησαν τους πιγκουίνους αλλά και θαλασσοπούλια που έχουν συγγένεια με αυτούς. «Οπως και πολλοί άλλοι έτσι και εγώ έβρισκα ενδιαφέροντες τους πιγκουίνους. Βλέποντας τον περίεργο τρόπο που κινούνται πάνω στον πάγο συχνά σκεφτόμουν 'Γιατί απλά δεν πετούν;'. Νιώθω ενθουσιασμό που ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που έλυσαν αυτό το μυστήριο» αναφέρει Τζον Σπίκμαν, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αμπερντίν και μέλος της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.

Στο παρελθόν έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες για να απαντήσουν στο γιατί οι πιγκουίνοι δεν μπορούν να πετάξουν. Μια από αυτές υποστηρίζει ότι ορισμένα είδη έχασαν την ικανότητα να πετούν εξαιτίας της απουσίας θηρευτών στο έδαφος. «Μια άλλη θεωρία είναι η λεγόμενη 'βιο-μηχανική υπόθεση'. Οταν ένα πτηνό πετά και καταδύεται πρέπει τα φτερά του να μπορούν να κάνουν δύο διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα. Η βιο-μηχανική υπόθεση αναφέρει ότι δεν μπορεί να αναπτυχθεί ένα φτερό που να είναι εξίσου καλό και στις δύο καταστάσεις» σημειώνει ο Σπίκμαν.

Η μελέτη

Οι ερευνητές επικέντρωσαν την προσοχή τους στον κέπφο, ένα οξύραμφο θαλάσσιο πτηνό που ζει σε αρκτικές περιοχές. Ο κέπφος είναι ασπρόμαυρος, μοιάζει με τον πιγκουίνο και μπορεί όχι μόνο να πετά αλλά και να κολυμπά. Οι ερευνητές μελέτησαν την ποσότητα της ενέργειας που καταναλώνει ο κέπφος τόσο κολυμπώντας όσο και πετώντας. Διαπίστωσαν ότι η κολύμβηση είναι μια ξεκούραστη διαδικασία για το θαλασσοπούλι αντίθετα με το πέταγμα που το κουράζει ιδιαίτερα. 

«Το ενεργειακό κόστος είναι πάρα πολύ υψηλό. Ο κέπφος έχει πολύ κοντά φτερά τα οποία πρέπει να κουνά πολύ γρήγορα για να παραμένει στον αέρα κάτι που τον εξαντλεί σωματικά» αναφέρει ο Σπίκμαν. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο κέπφος αποτελεί ένα ενδιάμεσο είδος ανάμεσα στα θαλάσσια πτηνά που μπορούν και να πετούν και να κολυμπούν και σε εκείνα που δεν μπορούν να πετάξουν.

Εκτιμούν ότι στο μακρινό παρελθόν οι πιγκουίνοι πετούσαν αλλά κάποια στιγμή αντιμετώπισαν το εξελικτικό δίλημμα αν θα παραμείνουν ιπτάμενοι ή αν θα αναπτύξουν περεταίρω την επιδεξιότητά τους μέσα στο νερό. Προφανώς η φύση επέλεξε το δεύτερο. 

«Η θεωρία μας είναι ότι τα φτερά τους εξελίσσονταν συνεχώς με τρόπο τέτοιο ώστε να τους βοηθά στην κολύμβηση, διαδικασία που ταυτόχρονα περιόριζε την πτητική τους ικανότητα. Κάποια στιγμή το πέταγμα έγινε ιδιαίτερα 'δαπανηρή' κατάσταση για τους πιγκουίνους. Ετσι ήταν προτιμότερο τελικά για αυτούς να σταματήσουν να πετούν ολωσδιόλου και να μετατραπούν τα φτερά τους ουσιαστικά σε μικρά πτερύγια»σημειώνει ο Σπίκμαν. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS».


Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Οι άνθρωποι μπορούν να «διαβάσουν» τα αισθήματα των σκύλων

undefined
Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων, πιστεύουν ότι μπορούν να αντιληφθούν τις σκέψεις του κατοικίδιου τους, απλά «διαβάζοντας» την έκφραση στο πρόσωπό τους. Μάλιστα, δεν αποκλείεται να πέσουν μέσα στις εκτιμήσεις τους, καθώς όπως δείχνει νέα επιστημονική έρευνα πράγματι μπορούμε να καταλάβουμε τι νιώθει ένα σκυλί απλά και μόνο κοιτώντας το στο πρόσωπο.


Για την έρευνα, οι επιστήμονες βασίστηκαν στις παρατηρήσεις εθελοντών, οι οποίοι μπόρεσαν σωστά να αντιληφθούν πότε ένα σκυλί ήταν χαρούμενο, θυμωμένο, έκπληκτο ή φοβισμένο. Και όλα αυτά απλά και μόνο κοιτώντας ένα «πορτραίτο» του ζώου.

Αυτό δείχνει πιθανότατα, ότι οι άνθρωποι έχουν τη φυσική ικανότητα να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα των ζώων.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν τη συναισθηματική κατάσταση άλλων ανθρώπων καθώς και να διαβάζουν με ακρίβεια τις εκφράσεις άλλων στο πρόσωπο. Δείξαμε ότι οι άνθρωποι έχουν επιπλέον τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν με ακρίβεια, αν όχι τέλεια, τουλάχιστον μία έκφραση στο πρόσωπο ενός σκύλου», εξήγησε η Tina Bloom, ψυχολόγος και επικεφαλής της έρευνας.

Για την έρευνα, χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες ενός σκυλιού της αστυνομίας με το όνομα Mal , σε διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις. Για να το καταφέρουν αυτό, είτε μάλωσαν το ζώο, είτε το επιβράβευσαν, είτε έκαναν ανάλογες κινήσεις που προκάλεσαν το κάθε επιθυμητό συναίσθημα. 

alt

Τις φωτογραφίες είδαν 50 εθελοντές, που χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τις εμπειρίες που είχαν με τα σκυλιά.

Η πιο αναγνωρίσιμη έκφραση ήταν η χαρά, καθώς το 88% των εθελοντών μπόρεσαν να αναγνωρίσουν το συναίσθημα. Ο θυμός αναγνωρίστηκε από το 70%. Το 40% εντόπισαν τις φωτογραφίες με το Mal να είναι τρομαγμένος, ενώ το 37% αυτές που τον έδειχναν λυπημένο.

Τα συναισθήματα που οι λιγότεροι εθελοντές μπόρεσαν να εντοπίσουν ήταν η έκπληξη (το 20%) και η αηδία, που εντοπίστηκε μόλις από το 13%. Για να επιτύχουν το συναίσθημα αυτό, οι ερευνητές χορήγησαν στο ζώο ένα ειδικό φάρμακο.

Σύμφωνα με τη δρ. Bloom, επιπλέον μελέτη θα μπορούσε να διαπιστώσει εάν αυτή η εμφανής γνώση των σκύλων ήταν κάτι που μοιραζόμαστε με όλα τα θηλαστικά ή θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι άνθρωποι και σκυλιά εξελίχθηκαν παράλληλα.


Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Δυσμορφία χελώνας από σκουπίδι!

alt
Ένα καλό μάθημα για τους ασυνείδητους που αδιαφορούν για την απόρριψη των σκουπιδιών, αποτελεί η ιστορία και η εικόνα μιας χελώνας από το Missouri των ΗΠΑ ...


Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η συγκεκριμένη χελώνα παρουσιάζει μια δυσμορφία στο καβούκι της. Όχι, δεν πρόκειται για κάποια γενετική ανωμαλία, ούτε για κάποιο άγνωστο είδος χελώνας.

Η δυσπλασία αυτή δημιουργήθηκε εξαιτίας ενός σκουπιδιού το οποίο βρέθηκε στο διάβα του ζώου. Επρόκειτο για μια πλαστική συσκευασία έξι «δαχτυλιδιών» που χρησιμοποιούνται στις εξάδες διαφόρων ποτών και αναψυκτικών.

Όταν η χελώνα ήταν σε νεαρή ηλικία, το σκουπίδι σφήνωσε στο κέλυφός της. Με το πέρασμα του χρόνου, ενώ το ζώο μεγάλωνε, αυτό δεν μπορούσε να συμβεί στην περιοχή γύρω από το πλαστικό «δαχτυλίδι».

Εάν κάτι τέτοιο συνέβαινε σε ζώο που δεν διέθετε καβούκι, πιθανότατα θα πέθαινε. Ωστόσο, το καβούκι της χελώνας κατάφερε να την προστατεύσει, αν και ορισμένα όργανά της δεν λειτουργούν σωστά.

Τελικά, η χελώνα βρέθηκε το 1993 και μεταφέρθηκε στο ζωολογικό κήπο St. Louis, όπου και το σκουπίδι αφαιρέθηκε. Ονομάστηκε «Peanut» και σήμερα ζει στο Κέντρο Διατήρησης του Missouri.
alt

alt

undefined


Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Αγέλη τσιταχ κάνει χάδια σε αντιλόπη….

Σοκαριστικές είναι οι εικόνες που τράβηξε ένας φωτογράφος στην Κένυα και παρουσιάζουν καρέ καρέ τρυφερές σκηνές μεταξύ μιας αντιλόπης και μίας αγέλης τσιταχ. Εκεί όμως που ο φωτογράφος νόμιζε ότι θα κέρδιζε βραβείο για την πιο τρυφερή φωτογραφία, τελικά το ένστικτο υπερίσχυσε και η αντιλόπη από κατοικίδιο έγινε μεζές.

Ο φωτογράφος Μισελ Ντενις Χουοτ βρισκόταν σε σαφάρι στην Κένυα, όταν εντόπισε με το φακό του μία αντιλόπη που βρισκόταν κοντά σε μία αγέλη τσιταχ. Το πανέμορφο τετράποδο, όχι μόνο δε σκέφτηκε να τρέξει, αλλά πλησίασε την αγέλη και άρχισε να τρίβει τρυφερά το κεφάλι του σε ένα απο τα τσιταχ.

Εκείνο αρχικά του ανταπέδωσε την τρυφερή κίνηση, χαϊδεύοντας την αντιλόπη στο κεφάλι και γλείφοντάς την, αλλά τελικά θυμήθηκε την θέση του και ότι οι αντιλόπες δεν είναι κατοικίδια και αποφάσισε να τη φάει, αποδεικνύοντας ότι οι νόμοι της φύσης δεν αναιρούνται.

Δείτε στις εικόνες που ακολουθούν καρέ καρέ την εναλλαγή τρυφερότητας και αγριότητας, όπως την απαθανάτισε ο φακός του Μισελ Ντενις Χουοτ

alt

alt

alt

alt

alt

alt

altalt


Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Όρκα – Ο λύκος της θάλασσας

Η όρκα είναι ένα από τα αξιοθαύμαστα ζώα του πλανήτη μας. Το μέγεθός της, η εντυπωσιακή εμφάνισή της με το ασπρόμαυρο χρώμα, η ευφυΐα της, η δύναμή της την κάνουν μοναδική! Είναι ένα από τα 35 είδη στην οικογένεια δελφινίδες, που πρωτοεμφανίστηκε περίπου 11 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αναφέρεται κοινώς ωςφάλαινα δολοφόνος και σπανιότερα ως "Μαύρο ψάρι".

 
 
 
 
Οι όρκες απαντώνται σε όλους τους ωκεανούς, από τις παγωμένες περιοχές της Αρκτικής και της Ανταρκτικής έως τις τροπικές θάλασσες. Είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο μέλος της οικογένειας των δελφινιών και ένα από τα πιο ισχυρά αρπακτικά του κόσμου.
alt

 Φωτογραφία no ceiling
Το αρσενικό συνήθως έχει μήκος που κυμαίνεται μεταξύ 6m και 8m και ζυγίζει πάνω από 6 τόνους. Τα θηλυκά είναι μικρότερα, και το μήκος τους μπορεί να είναι από 5m έως και 7m , ενώ ζυγίζουν 3-4 τόνους. Τα νεογέννηταζυγίζουν περίπου 180 κιλά και έχουν μήκος 2,4m.  Το μεγάλο μέγεθος της όρκας καθώς και η δύναμή της την καθιστούν ένα από τα γρηγορότερα θαλάσσια θηλαστικά, καθώς είναι ικανή να κινηθεί με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 56 χιλιόμετρα την ώρα. Η διάρκεια ζωής των θηλυκών είναι κατά μέσο όρο 50 χρόνια, με μέγιστη 80-90 χρόνια. Τα αρσενικά ζουν κατά μέσο όρο 29 χρόνια, με μέγιστη διάρκεια ζωής 50-60 χρόνια. Σε πολλές περιπτώσεις, η διάρκεια ζωής των φαλαινών-δολοφόνων εξαρτάται από τη θέληση του ζώου.

Θεωρούνται κορυφαίοι θηρευτές, καθώς δεν έχουν φυσικούς εχθρούς και τρέφονται ακόμα και με μεγάλους καρχαρίες. Κάποιες τρέφονται αποκλειστικά με ψάρια, ενώ άλλες κυνηγούν θαλάσσια θηλαστικά όπως: θαλάσσιους λέοντες, φώκιες, θαλάσσιους ίππους, ακόμη και μεγάλες φάλαινες. Μερικές φορές αποκαλούνται"λύκοι της θάλασσας", επειδή κυνηγούν σε ομάδες, όπως και οι λύκοι.
alt

Φωτογραφία Turk Images

Οι θηλυκές φάλαινες-δολοφόνοι, μετά την ηλικία των 15 χρόνων και με περίοδο κύησης που διαρκεί από 15 έως 18 μήνες, γεννούν ένα μικρό, περίπου μια φορά κάθε πέντε χρόνια.
Η θνησιμότητα των μικρών φαλαινών είναι μεγάλη, κατά τους πρώτους 6-7 μήνες της ζωής τους. 37-50% των μικρών πεθαίνουν. Στην φροντίδα των νεαρών φαλαινών συμμετέχουν και οι δύο γονείς. 
alt
Οι όρκες είναι ιδιαίτερα κοινωνικές. Είναι αξιοσημείωτες για τις πολύπλοκες κοινωνίες τους. Μόνο οι ελέφαντες και τα πρωτεύοντα θηλαστικά, όπως οι άνθρωποι, ζουν σε συγκριτικά πολύπλοκες κοινωνικές δομές. Κάποιοιπληθυσμοί αποτελούνται από οικογένειες βασιζόμενες στη γραμμή αίματος της μητέρας οι οποίες είναι οι σταθερότερες από τις αντίστοιχες κάθε άλλου ζωικού είδους. 
Η όρασή τους είναι εξαιρετική, πάνω και κάτω από το νερό, όπως και η ακοή τους.  Έχουν επίσης καλή αίσθηση της αφής. Έχουν εξελιγμένο βιολογικό σόναρ, ανιχνεύοντας με τον τρόπο αυτό τη θέση και τα χαρακτηριστικά του θηράματος και άλλα αντικείμενα στο περιβάλλον τους.
Οι όρκες έχουν το δεύτερο βαρύτερο εγκέφαλο από όλα τα θαλάσσια θηλαστικά. Μιμούνται η μία την άλλη, και φαίνεται πως διδάσκουν εκούσια διάφορες τεχνικές σε άλλους συγγενείς τους. Αυτό γίνεται πιο εμφανές όταν φάλαινες-δολοφόνοι βγαίνουν εσκεμμένα στις παραλίες για να πιάσουν φώκιες. 
alt

Φωτογραφία Traveler Jim

Στην Penνnsula Valdιs, μερικές φορές ενήλικες όρκες αρπάζουν φώκιες από την ακτή, και τις αφήνουν κοντά στα μικρά τους, βοηθώντας τις νεαρές φάλαινες να εξασκηθούν στις δύσκολες τεχνικές αρπαγής με τα εξασθενημένα πλέον θηράματα. Στα νησιά Crozet, οι μητέρες σπρώχνουν τα μικρά τους στις ακτές, περιμένοντας ώστε, αν χρειαστεί, να τραβήξουν τα μικρά τους πίσω στη θάλασσα.
Άτομα που έχουν έρθει σε στενή επαφή με τις όρκες αναφέρουν πληθώρα συμβάντων που δείχνουν τηνπεριέργεια αυτών των φαλαινών, τη διάθεσή τους για παιχνίδι και την ικανότητά τους να λύνουν προβλήματα. Για παράδειγμα, οι όρκες της Αλάσκας έχουν μάθει όχι μόνο να κλέβουν ψάρια από παραγάδια, αλλά αντιμετώπισαν και ποικίλες τεχνικές σχεδιασμένες για να τις σταματήσουν, όπως τη χρήση γραμμών χωρίςδόλωμα ως δέλεαρ. 
alt

Φωτογραφία Images by John 'K'

Σε μια περίπτωση κάποιοι ψαράδες τοποθέτησαν τα πλοία τους σε θέσεις που απείχαν μεταξύ τους αρκετά μίλια, και εκ περιτροπής ανέσυραν μικρές ποσότητες από την ψαριά τους, με την ελπίδα ότι οι φάλαινες δε θα προλάβαιναν να κινούνται ανάμεσα στα πλοία για να κλέψουν ψάρια καθώς θα συλλέγονται. 
Ένας μελετητής περιέγραψε αυτό που ακολούθησε ως εξής: "Για λίγη ώρα πέτυχε. Μετά από λίγο οι φάλαινεςχωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Χρειάστηκε λιγότερο από μία ώρα για να βρουν τη λύση. Ήταν τόσο χαρούμενες όταν τα κατάφεραν, που παίζαμε παιχνίδια. Πηδούσαν έξω από το νερό, δίπλα στα πλοία". Craig Matkin.
alt

 Φωτογραφία  fotolen

 Οι ερευνητές περιγράφουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες άγριες όρκες προκαλούν παιχνιδιάρικαανθρώπους μετακινώντας επανειλημμένα αντικείμενα που οι άνθρωποι προσπαθούν να φτάσουν, ή ξαφνικά εκτοξεύουν ένα κομμάτι πάγου αφότου κάποιος τους πετάξει μια χιονόμπαλα. 
Η χρήση διαλέκτων που κάνουν οι όρκες και η μεταβίβαση πολύπλοκων κυνηγετικών τεχνικών που έχουν μάθει από γενιά σε γενιά έχουν περιγραφεί ως ένα είδος πολιτισμού. Οι πολύπλοκες και σταθερές διάλεκτοι και οισυμπεριφορές ομάδων φαλαινών-δολοφόνων που ζουν στις ίδιες περιοχές φαίνεται πως δεν εμφανίζονται σε κανένα άλλο είδος, με εξαίρεση τους ανθρώπους, και συνιστούν ανεξάρτητη εξέλιξη πολιτισμικώνχαρακτηριστικών.
Τα άγρια αυτά θηλαστικά έχουν σημαντική θέση στις παραδόσεις ιθαγενών, με δοξασίες που ποικίλουν: κάποιοι τις θωρούν ως τις ψυχές των ανθρώπων, ενώ άλλοι ως ανελέητους δολοφόνους. 
Έχουν εξέχουσα θέση στην ιστορία, την τέχνη και την θρησκεία των αυτόχθονων λαών της βορειοδυτικής ακτής του Ειρηνικού.
 
Οι Χάιντα τις θεωρούν τα πιο ισχυρά πλάσματα του ωκεανού και η μυθολογία τους λέει ότι ζουν σε σπίτια και πόλεις στα βάθη του ωκεανού. Σύμφωνα με τους μύθους τους, οι όρκες παίρνουν ανθρώπινη μορφή όταν βυθίζονται και όσοι άνθρωποι πνίγονται πηγαίνουν να ζήσουν μαζί τους.
alt

Φωτογραφία marlin harms

Οι Kwakwaka'wakw πιστεύουν ότι είναι οι κυρίαρχοι του υποθαλάσσιου κόσμου και ότι έχουν τα λιοντάρια της θάλασσας ως σκλάβους και τα δελφίνια ως πολεμιστές.
Στην μυθολογία τους, όπως και σε αυτήν των Nuu-chah-nulth, οι όρκες είναι οι ψυχές των νεκρών αρχηγών τους.
 
Οι Tlingit της νοτιοανατολικής Αλάσκας τις θεωρούν θεματοφύλακες των ωκεανών και ευεργέτες των ανθρώπων. Στις ιστορίες των Yupik της Σιβηρίας, οι όρκες εμφανίζονται ως λύκοι τον χειμώνα και οι λύκοι εμφανίζονται ως φάλαινες-δολοφόνοι το καλοκαίρι. Πιστεύουν ότι είναι οι προστάτες και βοηθοί τους κατά τη διάρκεια του κυνηγιού τους στη θάλασσα.
alt

 Φωτογραφία Crieffy.

Στους δυτικούς πολιτισμούς, κυριαρχούσε ο φόβος για την όρκα, που θεωρούνταν άγριο και επικίνδυνο αρπακτικό. Ο πρώτος που περιέγραψε μια φάλαινα-δολοφόνο ήταν ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, (Ρωμαίος φυσικός φιλόσοφος και ιστοριογράφος, περίφημος κυρίως από το έργο του «Φυσική Ιστορία»), γύρω στο 70 μ.Χ., ο οποίος έγραψε: "Οι όρκες, την εμφάνιση των οποίων καμιά άλλη εικόνα δεν μπορεί να περιγράψει, εκτός από μια τεράστια μάζα άγριας σάρκας με δόντια, είναι εχθροί των άλλων (φαλαινών), στις οποίες επιτίθενται και ξεσκίζουν, όπως τα πολεμικά πλοία εμβολίζουν."
Παγκοσμίως, οι εκτιμήσεις του πληθυσμού των φαλαινών δολοφόνων είναι αβέβαιες, αλλά πρόσφατες εκτιμήσεις συμφωνούν σε ένα ελάχιστο 50.000. Ντόπιες εκτιμήσεις συμπεριλαμβάνουν 25.000 όρκες στον Ατλαντικό, 8.500 στον τροπικό Ειρηνικό, 2.250-2.700 στον πιο ψυχρό βορειοανατολικό Ειρηνικό και 500-1.500 στη Νορβηγία. Ο Οργανισμός Αλιείας της Ιαπωνίας υπολόγισε ότι οι όρκες που βρίσκονται στις θάλασσες γύρω από την Ιαπωνίαείναι 2.321.
alt


Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Η ιστορία του σκύλου Χάτσικο: Το όνομα της αφοσίωσης



xatsiko1


Μια συγκινητική ιστορία ενός σκύλου που έγινε και χολυγουντιανή ταινία με πρωταγωνιστή 
τον Ρίτσαρντ Γκιρ το 2009, είναι η ζωή του σκύλου Χατσίκο (Hachiko) που στα ιαπωνικά σημαίνει «πιστός σκύλος». Πρόκειται για ένα σκύλο ράτσας Ακίτα, γεννημένος το Νοέμβριο του 1923 στην Ιαπωνία, που με τη συμπεριφορά του έγινε σύμβολο πίστης, αγάπης και αφοσίωσης για όλο τον κόσμο. Μια ιστορία που μας θυμίζει το μυθικό πιστό σκύλο του Οδυσσέα, Άργο, που περίμενε το αφεντικό του για 10 χρόνια. Χάτσικο στα Ιαπωνικά σημαίνει ο όγδοος ευοίωνος πρίγκηπας δηλαδή αυτός που φέρνει καλή τύχη.

Το 1924 ο ιδιοκτήτης του, καθηγητής Γεωργίας Χιντεσαμπούρο Ουένο (HidesamburM Ueno), τον πήρε μαζί του στο Τόκυο, όπου ζούσε και εργαζόταν. Κάθε μέρα ο σκύλος συνόδευε στην πόρτα τον καθηγητή και το βράδυ τον περίμενε στο σιδηροδρομικό σταθμό και τον συνόδευε στο σπίτι. Το Μάιο του 1925 όμως ο καθηγητής έπαθε εγκεφαλικό κατά της διάρκεια της διάλεξης. Ο σκύλος, ως συνήθως, τον περίμενε στο σταθμό, αλλά ο καθηγητής δεν εμφανιζόταν.


Μετά το θάνατο του αφεντικού του, ο Χατσίκο δόθηκε σε άλλα σπίτια, ωστόσο το πιστό σκυλί κάθε βράδυ, την ίδια ώρα πήγαινε και περίμενε το πρώην αφεντικό του στο σταθμό. Αυτό συνεχίστηκε για 10 ολόκληρα χρόνια. Οι άνθρωποι στο σταθμό τον γνώριζαν και συγκινημένοι τον φρόντιζαν όταν βρισκόταν εκεί. Ο σκύλος εμφανιζότανε στην πλατφόρμα του τρένου, μόνο την ώρα που ερχότανε το τρένο του καθηγητή. Τις υπόλοιπες ώρες περιφερόταν στον σταθμό, ξεκουραζόταν στην αποθήκη, ή επέστρεφε στο παλιό του σπίτι που ανήκε πλέον σε άλλον.


Hachiko_with_ki-210Το 1925, ένας μαθητής του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο σκύλο. Παρατήρησε δε, πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό κοιτάζοντας τα τρένα μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους θαμώνες του σταθμού οι οποίοι τον ταϊζαν, έμαθε για τον λόγο της αναμονής του.


Λίγο καιρό μετά, δημοσίευσε μια εργασία για τα Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Spitz (Σπίτζ), η οποία αριθμούσε τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο. Ο μαθητής αυτός ερχόταν συχνά στον σταθμό για να δει τον Χάτσικο και έγραψε πολυάριθμα άρθρα σε τοπικές εφημερίδες, εξυμνώντας την αφοσίωση του λευκού Ακίτα.


Ένα από αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε σε μια εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας και ο Χάτσικο γίνεται σύντομα διάσημος. Οι Ιάπωνες εντυπωσιάζονται, ενώ γονείς και δάσκαλοι χρησιμοποιούν τον Χάτσικο σαν παράδειγμα ύψιστης αφοσίωσης και πίστης στην οικογένεια.


Ο Χατσίκο έγινε λοιπόν σύμβολο πίστης, εντυπωσιάζοντας τον κόσμο με την αφοσίωσή του στον νεκρό αφέντη του. Συμβόλιζε το πνεύμα αγάπης και αφοσίωσης που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογένεια και αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση.


Ο Χατσίκο, πέθανε στις 8 Μαρτίου το 1935 και σήμερα βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Μουσείο Φυσικών επιστημών στο Τόκυο.


Τον Απρίλιο του 1934, παρουσία του Χατσίκο, έγινε η παρουσίαση του Μπρούτζινου αγάλματός του, στον σταθμό της Shibuya. Το άγαλμα κατα τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε. Έτσι το 1948, ζητήθηκε απο τον Τακέσι Άντο (Takeshi Ando), γιό του γλύπτη που έφτιαξε το πρώτο άγαλμα (ο οποίος είχε πια πεθάνει), να το ξαναφτιάξει.


hachiko-5


Το δεύτερο αυτό αγαλμα, παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1948 και αποτελεί έκτοτε ένα δημοφιλές σημείο συναντησης. Η είσοδος του σταθμού που βρίσκεται κοντά στο άγαλμα, ονομάζεται "HachikM-guchi", που σημαίνει Έξοδος του Χατσίκο και είναι μία απο τις πέντε εξόδους του σταθμού.


Ένα παρόμοιο άγαλμα υπάρχει και στην γενέτειρα του Χατσίκο, την Odate, μπροστά στον σταθμό των τρένων. Το 2004 φτιάχτηκε και ένα τρίτο άγαλμα, πάνω στην βάση του πρώτου αγάλματος που είχε δημιουργηθεί το 1934, και τοποθετήθηκε μπροστά απο Μουσείο Σκύλων Ακίτα στην Odate.

Το 1994, το δίκτυο ραδιοφωνικής αναμετάδοσης πολιτισμού (CBN) στην Ιαπωνία ήταν σε θέση να ανακατασκευάσει μια καταγραφή του Χατσίκο που γαυγίζει από ένα παλιο δίσκο και ακολούθησε μια τεράστια διαφημιστική εκστρατεία με αποκορύφωμα το Σάββατο, 28 Μαΐου 1994, πενήντα εννιά έτη μετά από το θάνατό του, εκατομμύρια ραδιοακροατών να συντονιστούν για να ακούσουν το γαύγισμα του Χατσίκο. 

Τέλος κάθε χρόνο, στις 8 Απριλίου, εκατοντάδες κόσμου μαζεύονται για να τιμήσουν την μνήμη και την αφοσίωση του Χατσίκο σε μια σεμνή τελετή που γίνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya.  


Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

Γενετικά σπάνια λιοντάρια ζουν στην Αντίς Αμπέμπα

alt
Ερευνητές έκαναν ανάλυση στο DNA τους

Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία ότι τα λιοντάρια που ζουν σε ζωολογικό κήπο της Αντίς Αμπέμπα, ....
διαφέρουν γενετικά από όλα τα άλλα λιοντάρια της Αφρικής, έχουν στα χέρια τους διεθνείς ερευνητές.

Τα άγρια αυτά ζώα διέφεραν στην εμφάνιση, καθώς έχουν χαρακτηριστικές σκούρες χαίτες και μικρότερο σωματότυπο από τα «κλασικά» λιοντάρια, ωστόσο μόλις πρόσφατα, χάρη σε μια ανάλυση που έγινε στο DNA τους προέκυψε ότι αποτελούν και ξεχωριστό πληθυσμό, που φέρει διαφορετικά γενετικά χαρακτηριστικά.

Στην έρευνα πρωτοστάτησε το πανεπιστήμιο του Γιορκ στη Βρετανία ενώ σε αυτήν συμμετείχε και το ινστιτούτο εξελικτικής ανθρωπολογίας Max Planck που βρίσκεται στη Γερμανία.

Στο πλαίσιο της έρευνας πραγματοποιήθηκε τεστ DNA στα 15 από τα 20 λιοντάρια που ζουν στο ζωολογικό κήπο και το οποίο αποκάλυψε ότι αποτελούν μια ξεχωριστή γενετική ομάδα από τα λιοντάρια της ανατολικής και της νότιας Αφρικής.

Όπως δήλωσε μάλιστα ο Michael Hofreiter από το πανεπιστήμιο του Γιορκ: «Τα αρσενικά λιοντάρια είναι τα τελευταία στον κόσμο που έχουν σκούρες χαίτες, ενώ είναι οι απευθείας απόγονοι των λιονταριών που προέρχονται από αυτά που ανήκαν στον αυτοκράτορα Sellassie, που ίδρυσε τον κήπο το 1948».

Πρόκειται ουσιαστικά για έναν από τους λιγοστούς πληθυσμούς λιονταριών που επιβιώνουν μέχρι σήμερα σε ζωολογικούς κήπους καθώς τα λιοντάρια της Μπαρμπάρια στη Βόρεια Αφρική και του Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής έχουν ήδη εξαφανιστεί από την άγρια φύση.

«Καθώς ο πληθυσμός της Αιθιοπίας από λιοντάρια μειώνεται, κυρίως λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια για τη διατήρηση αυτού του πληθυσμού ώστε να κρατηθεί η γενετική κληρονομιά ζωντανή», συμπληρώνει η Susann Bruche επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στο «European Journal of Wildlife Research».


Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Οι καλύτεροι φίλοι

Popout


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Κουτάβι κείτεται νεκρό σε βιτρίνα Petshop !! ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ

altΤο νεκρό κουταβάκι εκτός ότι είναι στην βιτρίνα, είναι μαζί του στο ίδιο κλουβί το αδελφάκι του, που πολύ πιθανόν να έχει μολυνθεί εξίσου όπως και τα υπόλοιπα ζωάκια που αναπνέουν τον αέρα που είναι προφανώς μολυσμένος.







ΟΙ ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΝΩ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΕΤ ΣΟΠ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ ΕΧΕΙ ΔΕΧΘΕΙ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλουν οι κτηνίατροι, ο ίδιος διατηρεί και δεύτερο πετ σοπ στην περιοχή της Ν. Σμύρνης ενώ κάποιες πληροφορίες κάνουν λόγο για μή ύπαρξη άδειας πώλησης σκύλων και γατών απ το κατάστημα στο Παγκράτι!

Το θέμα πλέον θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης αφού υγειονομικό και νομαρχία θα ενημερωθούν για τις παραβάσεις του καταστήματος.

Τονίζουμε για ακόμα μία φορά ότι δεν πρέπει να ενισχύουμε το εμπόριο ζώων, ειδικά όταν υπάρχουν τόσα αδέσποτα εκεί έξω για υιοθεσία αλλά και όταν δεν γνωρίζουμε την προέλευση των ζώων που πωλούνται και εισάγονται συνήθως από το εξωτερικό, χωρίς να αποκλείεται να προέρχονται από μαζικά εκτροφεία. Αυτό προκαλεί προβλήματα υγείας στα ζώα καθώς μοιάζουν με μία ράτσα όμως δεν έχουν εκτραφεί επιλεκτικά και δεν έχουν εξαλειφθεί τυχόν κληρονομικές ασθένειες.

Subscribe to RSS headline updates from:
Powered by FeedBurner

Stop button Start button

ShoutBox

Τίτλος τραγουδιού σας:
Οι ακροατές σας αριθμό:
Κατάσταση του διακομιστή σας:
Μπές στη παρέα μας! Ελληνικό Μουσικο Portal Προσθεσε (εύκολα και γρηγορα)τις δικές σου μουσικές επιλογές Ελληνικό Μουσικο Portal

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Αύγουστος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Τελευταίες εγγραφές

Τελευταίες εγγραφές

Όρκα - Ο λύκος της θάλασσας (1 comments)
Η όρκα είναι ένα από τα αξιοθαύμαστα ζώα του πλανήτη...

Η ιστορία του σκύλου Χάτσικο: Το όνομα της αφοσίωσης (1 comments)
Μια συγκινητική ιστορία ενός σκύλου που έγινε και...

Γενετικά σπάνια λιοντάρια ζουν στην Αντίς Αμπέμπα (0 comments)
Ερευνητές έκαναν ανάλυση στο DNA τους Τα πρώτα...

Οι καλύτεροι φίλοι (1 comments)
Popout

Κουτάβι κείτεται νεκρό σε βιτρίνα Petshop !! ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ (0 comments)
Το νεκρό κουταβάκι εκτός ότι είναι στην βιτρίνα...

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ VIDEO: Αυτή η μαμά καμηλοπάρδαλη θα σας κάνει να δακρύσετε (1 comments)
Η μαμά καμηλοπάρδαλη έφερε στον κόσμο το μικρό της...

Ένα χαλαρωτικό «ταξίδι» με τους μικρούς μας φίλους (8 comments)
Είναι να τα χαζεύεις με τις ώρες

Δηλητηριώδες ψάρι που μοιάζει με πέτρα! (3 comments)
Το γένος ψαριών Synanceia της οικογένειας...

... Δείτε ακόμα: